benim ps…

Benim pisilerimin en büyüğü Şero’dur. Gerçek adı Şerafettin ama biz ona kısaca “Şero” deriz. O bizim ilk gözağrımız. Onu ilk gördüğümde daha patileri süt kokuyordu. Teni sımsıcaktı ve sanki bana gülüyordu işte o anda “Evet işte başlıyorum” dedim. Şero hayatıma girdiği anda bir ışık belirdi.

Şero’ya bir anne edasıyla baktım onu sevdim mamasını verdim kumunu değiştirdim.

Acıktığında benim bacağıma sürtünür “bana mama ver! ” gibi yapardı.Zamanla bizim ailemizin bir parçası oldu Şero. Şimdi  sizlere Saros’ta geçen komik bir anımı anlatacağım:

Anneannem de bizim gibi Şero’yu çok sever, bir kere yazlığımızda Şero kayboldu.

Tabi herkes panikledi, bir anda anneannem sokak sokak gezip Şero’yu bulana 1 çeyrek altın vereceğini söyledi ayrıca elinde Şero’nun resmi vardı.

Sonunda evin yakınıda bulunan Orhan Restaurantta bir çalışan Şero’yu buldu ve karşılıksız bize teslim etti.

Ama Şero 1 değil 1.000.000 çeğrekten daha değerli haa unutmadan kedigen.com’a girerseniz Şerom’un resmini bulabilirsiniz… 

Yakında ortanca pisi olan çitlenbiği tanıtacağım.:)

~ yazan: minikdostum Haziran 19, 2007.